Mijn kraam staat klaar, het evenement begint en ik werk nog even snel een broodje naar binnen. Die was nog niet op of er stonden twee vloggers aan mijn tafel (klik hier)! Zij bezoeken het Betonbos om eens binnen te kijken, achter het hek. Dit doen ze met het Instagram account van de gemeente, een van de sponsoren. Na hun bezoekje aan mijn kraam stappen ze naar binnen bij mijn buurvrouw Ilse, die mooie dingen zegt over onze plek. Sustainable Moments heeft een hele week programma aangeboden in de stad Groningen en bij ons is vandaag de feestelijke afsluiter. Het is een dag over duurzaamheid, wat heel mooi aansluit op ons bos met kleine huisjes op wielen. Ik druk vandaag zelfgemaakte stempels op tweedehands kleding. Mensen kunnen ter plekke stempels uitkiezen. Verderop staan foodtrucks en kraampjes, en mijn buren worden geïnterviewd door de vloggers en door Oogtv (klik hier). Het is een kleurrijke vruchtbare dag geworden. Dit moeten we vaker doen!

Ik zet mijn uitklaptafel neer tussen de fietsenstalling en de fiets reparatie werkplaats. Tegenover de dubbeldekker waar het kantoor in zit, en een microfoon voor staat, bouw ik mijn atelier. Ergens op het veld staat een ongebruikte partytent die ik mag lenen. Met mijn voeten in het gras en het tentje boven mijn hoofd heb ik weer een nieuwe pop-up werkplaats gemaakt. Deze keer kun je me vinden op het no border camp. Een actie waarbij veel interessante workshops en gesprekken worden georganiseerd. Bij mij kun je aanschuiven om je handen uit de mouwen te steken en je boodschap af te drukken op een kledingstuk. Tussen de instructies, gesprekken en enthousiaste aanmoediging door ben ik zelf ook iets aan het maken. Deze keer een stempel voor iemand die ook een workshop gaf (hoe brei of haak je een Balaclava). Er zijn prachtige kunstwerkjes gemaakt, waaronder een stuk stof met deze lieve woorden: ALLES VOOR IEDEREEN!

Eindelijk een warme binnenruimte waar ik mijn guts workshop kan uitvoeren! Het Dagcafe van het ORKZ, een oud ziekenhuis waar mensen wonen en werken inclusief bar, theaterzaal, en cafe, opende 18 maart de deur voor een creatieve middag. Een perfecte mix van mensen met ervaring en mensen die denken dat ze niet kunnen tekenen, zit geconcentreerd maar gezellig, kletsend te gutsen. En elke keer weer is het moment waarop je de stempel voor het eerst inrolt en afdrukt magisch en verrassend. Sommigen gaan helemaal los en combineren hun stempels van dansende beesten tot een grote kring op een trui. Anderen duiken helemaal in mijn eigen voorraad stempels en ontdekken werelden voor op hun shirt. Dan is er ook nog een kraampje van zelf gestempelde kleren van mij waar degenen zonder zin om de handen uit de mouwen te steken vrijblijvend kunnen snuffelen.

En dit is voor herhaling vatbaar! Deze keer deed ik het op donatie en kon je gewoon binnenlopen vanaf een bepaalde tijd. Het kan eigenlijk nog veel meer vormen aannemen. Als workshop aansluitend op een alternatieve rondleiding door de stad bijvoorbeeld! Of op een school, bijeenkomst of andere alternatieve woonplekken.

Fiona woont in het ORKZ en geeft alternatieve toers door de stad Groningen. Zij heeft geschiedenis gestudeerd en neemt je graag mee op ontdekkingstocht. Zou je daar wel eens wat van willen zien? Klik dan hier onder:

Soms voelt het alsof de seizoenen me inhalen... Ik ben aan het breien om mensen warm te houden, maar de zon schijnt buiten en daardoor voelt het alsof ik te laat ben. We wilden een serre bouwen zodat we meer binnenruimte zouden hebben tijdens de koude maanden, maar voordat we de palen in de grond zetten is de noodzaak al afgezwakt. In plaats van het proberen bij te houden en achteraf boos te zijn dat ik dingen niet heb geforceerd probeer ik het grotere plaatje te zien. De seizoenen zullen blijven terugkomen, elkaar afwisselend. Sneller dan je denkt elke keer weer. Maar het enige waar je iets mee kan, is het 'nu'!

Er komt heus weer een winter, ik blijf rustig door breien. De beweging van de lente komt eraan! Er komen een hoop leuke nieuwe dingen mee, workshops, activiteiten, meer beweging door het hele lang met mijn autootje... Maar vandaag nog even niet!

Ik rij de ossenmarkt op en daar staat de organisatie van de Groningse Onderstroom in hun skipak. Ze zien eruit als een soort spice girls; met een oortje in hun oor en héél druk bezig. Ik parkeer mijn auto achter de podiumkar en begin gelijk de laatste dingetjes aan mijn auto op te bouwen. De klep gaat open, er moet nog een vlag opgehangen worden en een berenklauw uitsteken. Langzaamaan loopt het vol met kleurrijke mensen, een bakfiets hier en een vrachtwagen met een enorme speaker muur daar. De demonstratie is begonnen. We bezetten met zijn allen het plein. Na een openingsspeech op stelten lees ik mijn gedicht voor op het podium. Zodra de andere toespraken zijn afgelopen gaat de geluidscheck aan. Alles tegelijk, in complete chaos, maar het vormt zich georganiseerd tot een stoet en vertrekt achter de verkeersbegeleider aan.

klik hier voor foto's van het kleurrijke plein https://www.focusgroningen.nl/groningse-onderstroom-in-protest-tijdens-esns-vrije-culturele-ruimten-noodzaak/?fbclid=IwAR0WtH1Td3SlOPpoqcu2qbUzmuGn-YVo8PRZQGj3M3Qx2M0DuZNPx1DnBq0#more-83548

Mijn autootje is versierd met alle lampjes die ik kon vinden en lenen. Hij ligt vol met stukjes bedrukte stof. Die deel ik uit als een soort mini spandoeken. Het logo van de Groningse onderstroom, een mini huisje op wielen, sommige stempels had ik al en sommige zijn nieuw gemaakt speciaal voor deze dag. Ik was daar ook voor Betonbos, met een vlag en een berenklauw. Je kan snoeien, maar wij blijven bloeien!

Het gedicht dat ik heb voorgedragen op de demonstratie geeft een beeld van wat de vrije ruimte voor mij betekent.

"Kijk, hier woon ik. Ik heb niet veel nodig. Een woonwagen, bomen om me heen, waar de vogeltjes in fluiten. En mijn buren, die me koffie aanbieden of een hapje stamppot. Een caravan als atelier, waar ik workshops kan organiseren. Een ruimte waar creatieve ontploffingen kunnen uitspatten omdat we de regels samen bedenken. In connectie met elkaar, veilig thuis maar met open armen naar mensen die nieuwsgierig zijn en meer creativiteit zoeken in hun leven. Een vrije ruimte, open voor experiment om nieuwe of oude ontdekkingen te doen. Want dat is eenmaal wat wij mensen doen. Het leven is één grote ontdekkingstocht. En om de beurt of tegelijkertijd, zijn we de reisleider. Als je niet open staat voor andere mogelijkheden sta je stil in de tijd. Leven is beweging, verandering. Daar moet ruimte voor zijn, want in deze ruimte ontstaan nieuwe perspectieven op het leven en de wereld. Voor deze ruimtes moeten we vechten!"

Ik vind vooral dat er meer begrip moet zijn voor mensen en initiatieven die buiten de lijntjes kleuren. Niet alles hoeft binnen de regeltjes te passen, want dan ontstaat er niks nieuws meer! Er zijn in elke stad wel rafelrandjes, en sommigen ontstaan uit een tegenbeweging of uit de kraakbeweging. Maar als er te hard wordt opgetreden tegen deze bewegingen zullen ze uitsterven. Deze avond lieten we vooral zien hoe we met allerlei verschillende creatievelingen, krakers en vrijbuiters we samen een beweging vormen.

Ik heb nu al weer ideeën voorde volgende keer! Workshop spandoeken maken bijvoorbeeld. Want daar mochten er nog wel meer van zijn! Om op de hoogte te blijven van de demonstraties kun je de Groningse Onderstroom hier volgen:

Het is feest bij ons thuis! En ik zorg voor het dagprogramma. We nodigen mensen uit om kleren te ruilen, en kleding te pimpen! Op ons terrein staat een oude caravan, vergeten aan het wegkwijnen in de bosjes. Maar alles kan een tweede leven leiden! Ik verf de buitenkant met schoolbordverf, zo kunnen we er weer een nieuwe invulling aan geven. Binnen heb ik mijn naaimachine neergezet, en buiten hangen en liggen ontzettend veel kleren die over zijn en niet meer gedragen worden. Een groot deel gaat aan het einde mee met de nieuwe eigenaars. Je nieuwe, net uitgezochte kleren kun je gelijk personaliseren met patches en stempels! Ik vind het heerlijk hoe er chaos ontstaat van inkt, stiften, stofjes en stempels. Die vliegen allemaal door elkaar heen omringd met vreugde en nieuwsgierigheid.

Dit soort creatieve uitspattingen organiseer ik graag vaker! Wil jij erbij zijn? Schrijf je in voor mijn nieuwsbrief onderaan mijn pagina en blijf op de hoogte.

Het is super koud en ik kan steeds meer dingen breien die je warm maken in de winter! Steeds verzamel ik weer nieuwe trucjes waardoor het voelt alsof ik een nieuw level in stap. Nu kan ik bijvoorbeeld sokken breien! Hoe tof is het dat je zelf een muts, handschoenen en sokken kan breien om warm te blijven? Natuurlijk vind niet iedereen het leuk om te breien, maar ik maak veel te veel om het zelf te houden dus ik verkoop ze en maak ze zelfs op bestelling. De wol van de foto bovenaan is schaap vriendelijk, ik heb ontdekt dat veel wol dat namelijk niet is. Nu let ik daar beter op, ik wil iets van een keurmerk zien op de verpakking! De rest probeer ik in kringloopwinkels te vinden. Maar het wordt ook zeker tijd om zelf draad te spinnen van Nederlandse schapen!

Op mijn Instagram post ik veel brei creaties, zoals mutsen, balaclava's, oorwarmers, sokken en handschoenen. Stuur me een volgverzoek als je ze wil bekijken of bestellen!

Een wol overschot! Klinkt als een probleem, maar ik probeer het te zien als gelukje. Van alle schapen die er geschoren worden is veel te veel vacht over. Het is de duur om te verwerken en dus wordt het verbrandt.. Zonde! Mijn ex-buren halen vacht op bij de stadskudde en verwerken die in allerlei projecten met hun studenten. Een van hun experimenteerde met historische planten kleurstof, en ik mocht bij haar workshop zijn. Op de tafel, buiten in de zon, lagen prachtige gekleurde wolletjes en stofjes uitgestalt. Een regenboog aan aardetinten die mijn ogen deed sprankelen. Ik koos een stukje wol uit de mand en doopte hem voorzichtig in het pruttelende indigo bad. En ik moest en zou alles opschrijven in mijn boekje, alles wat ze zei. Ik kon het maar net bijhouden!

Een tijdje later krijg ik van mijn buuf haar oude spinnenwiel. In ruil daarvoor bedrukte ik een T-shirt voor haar. Samen met haar dochtertje koos ik een woonwagen, ezel en een zwijntje uit. En ondertussen ontdek ik het spinnenwiel. De indigo blauwe wol heb ik als schat bewaard en daar heb ik draad van gesponnen. Van een suikerspin draaide het in elkaar tot een onregelmatige draad. Ik ben er ontzettend verliefd op. Mijn fantasie gaat er op los, zo veel kleuren om mee te verven, om vervolgens weer iets moois van te maken!

Overal op tafel liggen potloden, stiften gutsen en MDF plankjes. Sommigen zijn uren geconcentreerd bezig met een doordachte tekening en de ander werkt snel en impulsief. Met een paar vormen en lijnen heb je al een interessant ontwerp. Dat is het leuke van blokprint: je werkt met zwart-wit, restvormen. Er staat een muziekje op en zodra de eerste stempel af is begint het te rollen. Er ontstaat een creatieve flow, na een paar keer voordoen en uitleggen geeft de rest hun nét opgedane kennis weer door aan de volgende. Het moment van onthulling zodra je de stempel inrolt en afdrukt is een feestje op zichzelf. Vol trots hangen de vers gedrukte T-shirt over het plein. Ondertussen staat Marleen te koken in een gigantische pan vol eten dat over is of geplukt in het wild. Een dag vol zelfgemaakte dingen, in een ruimte die er alle vrijheid voor geeft: onze vrijplaats.

Wil jij meedoen aan zo'n creatieve ontploffing? Met mijn rondrijdende atelier kan ik overal zo'n pop-up workshop organiseren! Ik ben op zoek naar een locatie die kan worden opgewarmd in de winter. Het gaat vooral om alternatieve woonplekken, als experimentele ruimte voor het 'zelf maken' waar de workshop om draait. Ook zou ik alternatieve woonplekken graag in een positief daglicht zetten: als inspiratie voor hoe leven en wonen anders kan! Heb je een plek in gedachten? Stuur me een email! Zodra ik een locatie heb kun je je inschrijven voor de workshop. Hieronder vind je meer informatie over de workshop:

Jeditja vroeg of ze een portret van mij, de bus, Alex en de twee hondjes mocht maken voor een tijdschrift. Het blad heet Noorderbreedte, we staan in nummer 3 en het thema is jongeren en milieu. Ik heb haar verwelkomd met een kopje koffie en zij stalde al haar camera's uit op onze tafels. We kletsten over hoe wij proberen te leven van wat er al is. Dat doen we op allerlei manieren. Bouwen van hout dat weggegooid wordt, shoppen bij de kringloopwinkel. Zo veel mogelijk repareren, gebruik maken van een compost wc. Maar ook in mijn atelier: kleren uit de container redden en een nieuw leven geven! Op onze wandeling lieten we zien waar op straat we onze rucola plukken. Ondertussen schoot Jeditja af en toe een plaatje met haar bijzondere camera's. Hieronder zie je een fragment van wat zij zag die dag! Er zijn nog veel meer magische foto's gemaakt, die ik nog zal delen!

Hier is een linkje naar haar website, op haar Instagram pagina is nog veel meer te bewonderen!